Creep
Thom Yorke, “Creep”i ilk döneminde abartılı, melodramatik ve kısmen mizahi bir şarkı olarak anlatmıştı. Radiohead’in istemeden en tanınan parçalarından birine dönüşmesi ise grubun şarkıyla kurduğu ilişkiyi yıllarca karmaşıklaştırdı.
Creep’in hikâyesi, Radiohead’in daha sonraki deneysel kimliğinden önce başlıyor. Thom Yorke şarkıyı üniversite yıllarında yazdı. 1993’te Los Angeles Times’a verdiği röportajda, parçanın doğrudan kendi hayatını anlatan bir itiraf olarak okunmasını istemediğini; bir karakteri gözlemleyen, abartılı bir anlatı olarak gördüğünü söyledi.
Yorke başka bir röportajda şarkıyı yazdığı gece sarhoş olduğunu, kendisi için bunun bir tür abartı ve melodram olduğunu anlattı. Ancak kayıt sırasında şarkıyı beklenenden daha ciddi ve içten söyledi. Dinleyicinin de kendisini bu karakterin içine yerleştirmesiyle şarkı, yazıldığı niyetin çok ötesinde bir kimlik kazandı.
Radiohead’in gitar düzenlemesindeki ani patlama da bu etkiyi büyüttü. Yumuşak bölümden sert gitar akorlarına geçiş, karakterin yabancılık ve gerilim duygusunu müzikal olarak görünür hale getirdi. Parça 1992’de Pablo Honey’nin çıkış single’ı oldu; 1993’te yeniden yayımlandığında Birleşik Krallık listesinde 7 numaraya kadar yükseldi.
Creep’in asıl paradoksu burada: Radiohead’in sonraki kariyeri parçanın basit bir kimliğe indirgenmesine direnirken, dinleyici onu grubun giriş kapısı olarak benimsedi. Yorke’un yıllar içindeki açıklamaları, şarkının tek bir otobiyografik açıklamaya indirgenmesinden çok, insanların kendi yabancılık duygularını üzerine yerleştirdiği açık bir karakter çalışması olarak okunabileceğini gösteriyor.