Shahmaran
Sevdaliza’nın Shahmaran’ı, İran ve Orta Doğu mitolojisindeki yarı kadın yarı yılan figürünü çağdaş elektronik müzik ve sinematografik anlatıyla buluşturuyor.
Sevdaliza’nın ilk albümü ISON’un açılış parçalarından biri olan Shahmaran, sanatçının İran mitolojisine ve Farsça kelimelerin taşıdığı kültürel çağrışımlara ilgisini gösteren erken dönem çalışmalarından.
Şarkının görsel dünyası yönetmen Emmanuel Adjei ile birlikte geliştirildi. Adjei, çalışmanın insan zihnindeki arzu, güç ve özgürlük arayışını sorgulayan sembolik bir anlatı olarak tasarlandığını açıklıyor.
Buradaki Şahmeran yalnızca bir mitolojik karakter gibi kullanılmıyor. Görsel ve müzikal yapı, insanın güç ve başarı arzusunun yeni bağımlılık biçimleri yaratabileceği fikrini sembolik bir dünya üzerinden ele alıyor.
Sevdaliza’nın müzik ile görsel sanat arasındaki sınırı bilinçli biçimde kaldırması, Shahmaran’ı tek başına bir şarkıdan çok ses, beden, mit ve sinemanın birleştiği bir sanat çalışmasına dönüştürüyor.
Shahmaran, Sevdaliza'nın ISON dönemindeki mitoloji ve beden anlatısının önemli örneklerinden biri. Şahmeran figürü, farklı Ortadoğu ve İran anlatı geleneklerinde bilgelik, gizli bilgi ve dönüşümle ilişkilendirilen yarı kadın yarı yılan varlığı olarak karşımıza çıkar; Sevdaliza bu mirası birebir folklor uyarlaması yerine çağdaş bir sembol sistemi içinde kullanır.
Emmanuel Adjei ile geliştirilen görsel dünya, şarkıyı müzik videosunun ötesinde bir sanat anlatısına taşır. Bu nedenle Shahmaran'ın editoryal bağlamı yalnızca mitolojik referans değil; Sevdaliza'nın müzik, beden, kimlik ve sinematik görüntüyü aynı üretim alanında birleştirme yöntemidir.